Elektronika - baza wiedzy

Cześć 2 kursu C/C++


2. Wprowadzenie do języka C


Program w języku C jest podzielony na bloki zawarte między nawiasami klamrowymi { i } (są to odpowiedniki "begin" i "end" z Pascala). Każdy blok może być kompletną funkcją, albo po prostu fragmentem kodu w ramach danej funkcji. Funkcja jest to po prostu wydzielona cząstka programu, która wykonuje jakieś zadanie (np. oblicza pole powierzchni prostokąta o danych bokach). W każdym programie napisanym w języku C musi znaleźć się funkcja o nazwie "main". Jest to główna programu, od której zaczyna on swój bieg. Najprostszy program w języku C wygląda więc tak:



void main(void)

{

}

Pomińmy na razie słówko "void" (przejdziemy do tego w następnym punkcie) i przeanalizujmy ten program. Mamy tutaj jedną, jedyną funkcję "main", która w naszym przypadku nie zawiera żadnego kodu (czyli nic nie robi). Jak widzimy definicja funkcji składa się z nagłówka, który określa jej nazwę, parametry wejściowe i rodzaj zwracanej wartości (to także omówimy później) oraz z właściwego ciała funkcji zawartego między { i } . Zapisując to inaczej definicja funkcji wygląda to tak:

typ_zwracanej_wartości nazwa_funkcji(lista parametrów)

{

}

Analogiczna definicja funkcji w Pascalu wygląda tak:

function nazwa_funkcji(lista parametrów) : typ_zwracanej_wartości;

begin

end;

Podobne, prawda ?

Na uwagę zasługuje jeszcze fakt, że po nazwie funkcji w języku C nie stawiamy średnika, tak jak to było w Pascalu. Jest to sensowne ponieważ średnik symbolizuje zakończenie pewnej logicznej całości, a tu mamy do czynienia z sytuacją wręcz przeciwną - od tego miejsca funkcja się zaczyna, nie kończy.

Na zakończenie tego punktu powiemy sobie jeszcze o zasadach konstrukcji nazw funkcji (tyczy to się także nazw zmiennych, o których będzie następny punkt). W języku C każdy identyfikator musi zaczynać się od litery, albo od podkreślenia dolnego "_". Pozostałe znaki identyfikatora mogą oprócz liter i "_" zawierać także cyfry. Długość jest ograniczona do 32 znaków (może być większa, ale pozostałe znaki są po prostu ignorowane). I tutaj ważna uwaga: język C rozróżnia wielkość liter, tak więc "PoleProstokata" i "poleprostokata" to dwie różne nazwy ! Szczególnie muszą uważać osoby, które pisały wcześniej w języku Pascal (w którym jest brak takiego rozróżnienia), gdyż może prowadzić to do trudnych do zlokalizowania błędów.