Elektronika - baza wiedzy

Generator LC fali sinusoidalnej


Ten zwarty generator LC może dostarczyć sygnału sinusoidalnego o częstotliwości od około 1kHz do blisko 9MHz przy niskiej zawartości harmonicznych. Sercem układu jest szeregowy obwód rezonansowy L1-C2-C3 umieszczony w pętli sprzężenia zwrotnego wzmacniaczy T1-T2-T4. Tranzystor T2 w układzie wtórnika emiterowego służy jako transformator impedancji, podczas gdy T1 w układzie o wspólnej bazie jest wzmacniaczem napięcia, którego wzmocnienie wyznacza impedancja L1 w obwodzie kolektora oraz prąd emitera. Pętla sprzężenia zwrotnego prowadzi od kolektora T1, poprzez dzielnik pojemnościowy C1-C2, wtórnik źródłowy BS170, układ sprzęgający C4-R1 i wtórnik T2. Całość bardzo przypomina układ Colpittsa. Sygnał jest wyprowadzany do wyjścia przez C5. Bardzo interesująca jest automatyczna regulacja amplitudy za pomocą źródła prądowego. Sygnał po wyprostowaniu przez dwie diody Schottky´ego i wygładzeniu przez C9 jest użyty do sterowania prądem T3. W rezultacie wzmocnienie wzmacniacza T1 jest większe przy niższym poziomie sygnału niż przy wyższym. Takie sprzężenie zwrotne zapewnia bardzo małe zniekształcenia, wzmacniacz bowiem nie może zostać przesterowany. Częstotliwość rezonansową oblicza się z wzoru:

F=1 /[ (L1*C1*C2)/(C1+C2)]^2

Przy wartościach podanych na schemacie zawiera się ona od 863Hz (L1 = 1H) do 8,630MHz (L1 = 10nH). Układ może być używany także do pomiaru dobroci cewek. W tym celu równolegle z L1 przyłącza się potencjometr i za jego pomoc+/- doprowadza do podwojenia prądu wzmacniacza. Dobroć cewki oblicza się następnie z zależności:

Q=Rp/(2p *f*l)

Wykaz elementów:

R1:1,5k
R2:470
R3, R4:10M
C1, C2: 6,8nF
C3:560pF
C4:270nF
C5...C8: 100nF
C9:180nF
L1:10nH...1H, wg opisu
L2:470uh
D1, D2, BAT85
T1, T2: BF494
T3:BF256C
T4: BS170